Ik stond laatst voor een poppenkraam

Beauty & parfum

 

Ik stond laatst voor een poppenkraam

Ik heb recent het boek: Ik stond laatst voor een poppenkraam gelezen, een aangrijpend boek van Lucie Mosterd wiens dochter Maria Mosterd in de handen van een loverboy viel.
Maria Mosterd heeft zelf ook een boek geschreven: Echte mannen eten geen kaas, over dit boek komt binnenkort ook een recensie.

Samenvatting:
Als Maria op twaalfjarige leeftijd voor het eerst op de fiets naar de middelbare school vertrekt, zwaait haar moeder Lucie haar weemoedig uit. Haar kleine meisje wordt groot. Tegelijkertijd is ze blij voor Maria, die vol verwachting een nieuwe fase in haar leven begint. Wat Lucie niet weet, is dat Maria die dag al Manou zal ontmoeten, de loverboy die haar leven in een hel zal veranderen.

Al snel verandert Maria in een onhandelbare puber. Lucie dringt niet meer tot haar dochter door en komt er maar niet achter wat er met haar aan de hand is. De waarheid gaat dan ook ieder voorstellingsvermogen te boven. Manou heeft Maria veranderd in een willoze pop die alles doet wat hij zegt. Als Maria’s betrouwbare knuffelbeer dringt hij binnen in Lucies gezin om vandaaruit de hechte band tussen moeder en dochter te doorbreken. Pas dan zal hij Maria helemaal in zijn macht hebben.

Lang beseft Lucie niet dat ze leeft in een toneelstuk dat Manou regisseert. Wanneer ze stukje bij beetje ontdekt wat er gaande is met haar dochter, dringt langzaam tot haar door wat haar rol moet zijn. Ze zal met Manou moeten strijden om het vertrouwen van haar dochter, voor het te laat is.

Mijn mening
Ik ben dit boek gaan lezen omdat ik ook het boeken van haar dochter Maria heb gelezen, het zijn interessante boeken die je een heldere en open kijk geven in de wereld van loverboys.
Het schijnt dat het verhaal van Maria niet helemaal klopt, dat er gebeurtenissen verdraait zijn. Of dit echt waar is weet ik niet, ik ben niet de persoon die daarover mag oordelen.
Er zal heus wel een kern van waarheid inzitten omdat je dat verhaal echt niet kan verzinnen tenzij je een hele zieke geest hebt. Misschien zijn er inderdaad wat dingen aangepast maar daar is het een boek voor. Goed terug naar dit boek, het is een vlot geschreven boek met diepgang. Sommige dingen die beschreven zijn, zijn huiveringwekkend en deze dingen wens je dan ook niet mee te maken. Ik vind het erg knap dat Lucie Mosterd haar ervaringen heeft weten te delen met iedereen die haar boek leest. Daar is moed voor nodig, dit boek leest lekker weg en is zeker de moeite waard om te lezen.

1 Comment

  1. Sanne

    14 december 2016 at 20:36

    Dit boek wil ik wel eens lezen. Lijkt mij wel een erg verhaal.

Geef een reactie